تاریخ و ساعت : ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۷ - ۲۳:۲۴        کد خبر : 19401

شیرزاد عبداللهی

اعتماد : در تقویم ها 12 اردیبهشت به نام روز معلم ثبت شده است، روز شهادت استاد مطهری. اما 12 اردیبهشت یادآور مناسبت دیگری هم هست که نه در تقویم ها ثبت شده و نه مقامات رسمی از آن سخنی به میان می آورند.

سال 83 در آستانه روز معلم مشغول تهیه گزارشی به این مناسبت بودم. حیفم آمد یادی از معلم شهید ابوالحسن خانعلی نکنم که 12 اردیبهشت سال 40 در اجتماع معلمان در میدان بهارستان به ضرب گلوله یک افسر پلیس به قتل رسید. بی اختیار این شعر را زمزمه می کردم؛

یاد آر ز شمع مرده یاد آر

همکار شهید ما در گورستان ابن بابویه آرمیده است. می دانستم یاد خانعلی در روز شهادت مطهری ممکن است منشاء سوءتفاهم شود. قبلاً هم شنیده بودم که خانواده شهید مطهری از کیفیت برگزاری این روز اظهار نارضایتی کرده اند. به علی مطهری فرزند استاد تلفن کردم. محور گفت وگو این بود؛ آیا گرامیداشت خاطره ابوالحسن خانعلی دبیر فلسفه دبیرستان جامی تهران که درست 18 سال قبل از شهادت استاد مطهری، در تظاهرات صنفی معلمان در میدان بهارستان به شهادت رسید، را در روز معلم جایز می دانید؟ آقای علی مطهری پاسخ داد (نقل به مضمون)؛ «اگر خانعلی معلمی مسلمان و حق طلب بوده، اشکالی ندارد. انسان ها هر یک در پیشگاه خداوند مرتبه و جایگاه خودشان را دارند.»

متاسفانه سال هاست برگزاری روز معلم جنبه رسمی و اداری یافته است. هر سال ستاد مرکزی بزرگداشت در وزارتخانه تشکیل می شود. معلمان نمونه با سازوکاری بوروکراتیک برگزیده می شوند. مقامات سخنرانی های شورانگیزی در وصف مقام معلم می کنند. در این آیین ها معلمان صرفاً شنونده اند و کسی نمی داند در قلب این موجود نازنینی که او را بر جایگاه پیامبران می نشانند چه غوغایی برپاست. چند سالی است گفتمان مسلط در آموزش و پرورش گفتمان معیشت است. مهم نیست که از نظر مقامات محور آموزش و پرورش یک روز دانش آموز است و روز دیگر معلم و گاهی کتاب و گاهی برنامه و... مهم نیست که مقامات چندین ستاد برای تحول و تبیین فلسفه و سند ملی تشکیل داده اند. از نگاه معلمانی که عقربه حقوقشان بر محور ماهیانه 300 هزار تومان می چرخد، محور آب است و نان و مسکن. معلم به جای توجه به شاخص های آموزشی چشم به شاخص تورم دوخته است و قیمت هایی که ترمز بریده اند. در دفتر مدرسه هر روز بحث گرانی و تورم با غصه و دلهره چاشنی نان و پنیر معلمان است. بی خانه ها امید خود را برای خانه دار شدن به کلی از دست داده اند. قیمت نان، برنج، کرایه خانه، گرانی، کرایه تاکسی، قیمت گوشت و مرغ، شهریه فرزند دانشجو و... ذهن معلم را آنچنان انباشته که دیگر جایی برای تفکر درباره مسائل آموزشی باقی نگذاشته است. علی احمدی در دوره سرپرستی سه ماهه اش هرجا که رفت و از تحول در آموزش گفت از معیشت و آب و نان شنید و سرانجام در شهرستان دیلم بغضش ترکید و با لحنی عصبانی گفت؛ هر جا می روم شما از آب و نان می گویید پس کی از آموزش بگوییم؟ و معلمان دیلمی به قهر مجلس را ترک کردند. علی احمدی فهمید که تند رفته است. با توپ و تشر نمی شود. با ناز و کرشمه هم مقدور نیست. باید فکری اساسی کرد. صاف و ساده با حقوق 300 تا 400 هزار تومانی که 80 درصد معلمان در این گروه درآمدی قرار دارند نمی توان یک خانوار شهری را اداره کرد. مهم نیست آقای مصری خط فقر را در کدام سطح ترسیم می کند. با حقوق زیر 700 هزار تومان می شود زیست اما نمی شود زندگی کرد. معلم می خواهد زندگی کند.معلم خودش را با قاضی و استاد دانشگاه و کارشناسان وزارتخانه ها مقایسه می کند و از این همه فاصله قلبش به درد می آید. اگر تا حالا دلش را به لایحه مدیریت خدمات خوش کرده بود حالا می بیند که وزارتخانه ها و گروه های اجتماعی یکی یکی از شمول این قانون خارج می شوند و علی احمدی هم در مصاحبه سه شنبه شب خود صریح و آشکار گفت خیلی به این قانون امید نبندید. معلمان بر سر گوری شیون می کنند که اصولاً مرده یی در آن نیست. محمود فرشیدی اولین وزیر کابینه اصولگرای محمود احمدی نژاد با انبانی از وعده های رفاهی و معیشتی قدم به ساختمان خیابان قرنی گذاشت. او وعده داد قدرت خرید معلمان را دو برابر خواهد کرد. چند ماه که گذشت اول به نجوا و بعد با فریاد گفت من چاه نفت در اختیار ندارم. سال ها است در این ملک همه راه ها به چاه نفت ختم می شود. اما گویی چیزی در فرمول های اقتصادی تغییر کرده است. هر چه درآمدهای نفتی بیشتر می شود، تنگنا ها افزون تر و سفره ها خالی تر و غول تورم فربه تر می شود. حالا هم علی احمدی با وعده لیزینگ و پرداخت مطالبات معوقه وارد میدان شده است. هر کسی چند روزه نوبت اوست.

آموزش نیوز

در همین رابطه :

انتظارات فرهنگیان از آموزش و پرورش

30 راهکار ‌احمدی برای ارتقای منزلت فرهنگیان

سخنان آقای علی احمدی وزیر آموزش و پرورش، از شبکه 2سیما، در تاریخ 10/2/87 در بخش اخبار ساعت 10:30 در مورد مسائل آموزش و پرورش، واقعا مایوس کننده بود آن هم برای کسانیکه به قدر کافی بی انگیزه و ناامید هستند. به نظر میرسد که یک  وزیر باید آنقدر قدرت و توانایی کافی داشته باشد تا بتواند امیدوارانه سخن بگوید. (همه ما می دانیم این قدرت و توانایی را ندارد)

 آقای علی احمدی تاکید به اجرای نظام  هماهنگ پرداخت حقوق توسط فرهنگیان را، قابل توجه ندانست و گفت: تا آنجایی که ما اطلاع داریم اجرای نظام هماهنگ پرداخت هم نمی تواند تغییرات قابل توجهی را در وضیعت معیشت فرهنگیان ایجاد کند.

آقای احمدی یکی از اهداف اجرای بازنشستگی زود هنگام فرهنگیان را خروج نیروهای بی انگیزه و فرسوده و ورود نیروهای جوان و باانگیزه به آموزش و پرورش دانست و گفت: سیاست خروج نیروهای بی انگیزه و جذب نیروهای با انگیزه و به روز در دستور کار ماست.اما ایشان فراموش کردند به این مسئله اشاره کنند که جذب نیروهای باانگیزه با شرایط فعلی آموزش و پرورش چگونه امکان پذیر است؟ آیا نیروهای جوان تحصیل کرده و باانگیزه می توانند با حقوق و مزایای آموزش و پرورش بسازند؟ و آیا اگر وارد آموزش و پرورش شدند آنها هم همچنان با انگیزه خواهند بود؟ مسلما، سیستمی که نیروهای فعلی خود را بی انگیزه می کند نیروهای تازه وارد را هم پس از مدتی بی انگیزه خواهدکرد.

همچنین آقای علی احمدی گفت: تعداد نیروهای آموزش و پرورش آنقدر زیاد هستند که دیگران وحشت می کنند وارد عرصه آن بشوند. گویا منظور وی این بوده است که افزایش حقوق معلمین می تواند منجر به افزایش نقدینگی و تورم در جامعه شود. اما بهتر بود به این مسئله هم توجه میکرد که تعداد پرسنل نیروهای انتظامی و ارتش هم زیاد  هستند پس چرا در مورد آنها این مسئله صدق نمی کند؟

آقای علی احمدی باز هم سعی کرد شنوندگان را به سوی داشتن دغدغه فرهنگی سوق دهد نه پرداختن به دغدغه های معیشتی و مادی. اما گریز ما از یک واقعیتی به نام دغدغه اصلی فرهنگیان را نمی شود با این شیوه های تصنعی و صوری و فرار از واقعیت مدفون کرد.  

واقعیت این است که بیشتر معلمین در سطح نیازهای اولیه خود به سر می برند پس چگونه اینها می توانند به نیازهای برتر خود قکر کنند. و چگونه می توانند تربیت کنند. شاید تربیت آنها اکنون یک بازی و تصنعی است. با این وجود آنها چگونه می توانند با کمک مسئولین تغیرات بنیادین در سیستم آموزش و پرورش بوجود بیاورند؟

شاید این تغیرات بنیادین نه توسط معلمین، بلکه توسط نیروهای غیبی صورت خواهد پذیرفت. و به نظر نویسنده سخن گفتن از تغییرات بنیادین درآموزش و پرورش، بدون پرداختن به مشکلات عدیده فرهنگیان یک لفاظی و نا اگاهی و از پیش شکست خورده است.

مجری طرح: مرکز افکار سنجی دانشجویان ایران

عنوان طرح :   بررسی مسایل روز جامعه از نگاه شهروندان تهرانی (اعتراضات اخیر معلمان)

جامعه آماری : شهروندان تهرانی بالای 15سال

روش نمونه گیری :   

حجم نمونه :   1189 نفر

تاریخ اجرا :     ۱۳۸۶/۲/۱۴

چکیده :این نظرسنجی معطوف به بررسی دیدگاه شهروندان درباره اعتراضات اخیر معلمان است. در مورد اعتراضات اخیر معلمان چند مورد بسیار اساسی بوده است از جمله: در مورد اطلاع شهروندان تهرانی از اعتراضات اخیر معلمان 63.9 درصد از این اعتراضات مطلع بودند و 35.4 درصد نیز از این اعتراضات اطلاعی نداشتند.

 70.2 درصد شهروندان تهرانی که از این اعتراضات اطلاع داشتند زیاد و بسیار زیاد این اعتراضات را برحق می‌دانند. 9.5 درصد معتقدند تاحدودی و 15.5 درصد نیز ارزیابی‌شان کم و بسیار کم بوده است. همچنین 38 درصد از شهروندان تهرانی مطلع از این اعتراضات گفته¬اند که زیاد و بسیار زیاد جامعه آمادگی دارد که از این اعتراضات حمایت کند. 13.4 درصد معتقدند تا حدودی و 41 درصد آمادگی جامعه را کم و بسیار کم ارزیابی کرده‌اند.

همکاران گرامی ، فرهنگیان شجاع

    بر آن نبوده و نیستیم که شیرینی آغاز سال تحصیلی راکه با ماه مبارک رمضان هم زمان گردیده با ذکر حوادث ناگوار گذشته و واقعیتهایی که با آنها روبرو هستیم بر شما تلخ نماییم، اما از آن جاییکه دانستن و آگاه بودن را حق همه میدانیم، به عنوان یک نهاد مدنی که برخاسته از متن جامعه فرهنگیان است وظیفه خود میدانیم ،که از آنچه طی ماههای اخیر بر ما گذشت و همچنین پی­گیریها و فعالیتهای انجام گرفته شما را با خبر نماییم.

برادران و خواهران فرهیخته،

به چند دلیل:

1- از خارج هدایت میشوید. چون، اولا در کشورمان عزیزمان ایران امکان این اعتراضات اصلا نیست.لزومی هم ندارد. ثانیا مسئولین بدون عیب و نقص هستند.آنها خودشان بی کم و کاست و با تلاش زیاد به محرومان خدمت می کنند. نمونه آن هم شما معلمان مرفه و زیاده خواه هستید.ثالثا این وبلاگ نویسها اصلا ایرانی نیستند. یک معلم ایرانی لزومی ندارد دنبال این حرفها باشد. او اگر خواب هم باشد دیگران بیدارند.

2- با اسلام مخالفید. چون هر کس بخواهد حق و حقوق خود را بگیرد و یا خواهان اجرای عدالت بشود بالاخره مخالف اسلام است. اگر نشود هم، خواهد شد. فقط مدیران حاکم، با اسلام هستند و بس. شما هم باید دنیا را از دید آنها بنگرید. چون بالاخره حق با آنهاست. و مخالفت با مدیران بی مسئولیت، مخالفت با اسلام است.

3- امنیت ملی را به خطر میاندازید. و باید آنقدر صبر کنید تا آمریکا جنایتکار دست از سر ما بردارد. و  تو این مدت، امثال شهرام جزایری ها هم جیبشان را پر کنند. و به دیگران هم هبـه ها کنند. بعد امام زمان (عج) هر موقع ظهور کردند، شاید نوبت شما باشد. آن موقع امنیت ملی هم تامین خواهد شد.

4- تازه شما معلم هستید از شما بعید است دست به این حرکتها بزنید. شما باید در مدرسه با حقوق کم و با داشتن مسئولین بی فکر و با به خطر افتادن تعلیم و تربیت فرزندان جامعه و با داشتن کتابهای آنچنانی و با دروغ پردازیهای آنچنانی در مورد آموزش و پرورش و ...معجزه کنید و کار به چیزی نداشته باشید. که با همین معجزها، کارها حل شده و ایران اسلامی آباد خواهد شد.

 معلم خوب معلمی است که سرش را پائین بیاندازد و به تعلیم و تعلم بپردازد و بدبختی ها را تحمل کند و دم بر نیاورد اگر چنین نیست پس معلم نیست. از طرف دیگر ما در امور معلمین مشکلی نمی بینیم چون از دید خودمان به آنها نگاه میکنیم. به نظر ما آنها مشکلات را بزرگ میکنند. تعلیم و تعلم به خوبی پیش می رود. مگر نتیجه آن را در جامعه نمی بینید؟

5- چرا از شما، اپوزوسیونهای خارج از کشور حمایت میکنند. برای همین هم شده باید دست از عدالت خواهی بردارید و بگذارید ما مسائل را به مرور زمان حل کنیم.( تا کنون هم حل کرده ایم. مگر به افغانستان کمک نکردیم) تا بخواهید کاری کنید آنها هم از شما حمایت خواهند کرد. حمایت آنها از شما نشان میدهد که شما هم با آنها هستید و میخواهید حکومت را ساقط کنید. و دست رنجهای خود را در بوجود آوردن انقلاب به هدر بدهید. برای همین به زور هم شده شما را خفه میکنیم. و حتی فرشته غیب را میفرستیم در سر کلاسهایتان نیز شما را کنترل کنند ای معلمان ناسپاس.

مدیر وبلاگ

ما در ایران عادت کرده ایم که هر کسی بخواهد حق و حقوق خود را مطالبه کند و یا مخالف یک جناح سیاسی خاص حرف بزند. یا خارجی است یا با اسلام مخالف است گر چه نماز شب هم بخواند.

و یا هم میگویند ما در وضعیت حساس زمانه به سر می بریم.( خدا لعنت کند آمریکا را که ما را رها نمیکند تا آقایان بهانه نداشته باشند.)

آقای الهام سخنگوی دولت هم معتقد است که معلمین معترض وابسته به خارج هستند. در همین رابطه لینکهای زیر را بخوانید.

 الهام ادله‌‏ خود را در مورد وابسته بودن معلمان به خارج از کشور ارایه کند

 الهام و جریحه‌‏دار کردن عواطف معلمان !

  مدعیان وصل بودن معلمان به خارج از کشور باید آن را ثابت کنند 

 انگ تازه سخنگوی دولت به معلمان و انتقاد شدید عضو روحانیت مبارز

معلمان زندانی از تشکل های مختلف کشوری براساس گزارشات همکاران عبارتند از :

کانون صنفی معلمان ایران ( تهران ) آقایان :

1-   علی اکبر باغانی دبیر کل کانون صنفی معلمان ایران

2-   حمید پور وثوق نایب رئیس کانون صنفی معلمان ایران

3-   علیرضا رضایی عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان ایران

4-   محمد رضا رضایی عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان ایران

5-   علی صفر منتجبی عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان ایران

6-   محمد تقی فلاحی عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان ایران

7-   سید محمود باقری عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان ایران

شهرستان کرج :

1-   محسن حسن پور دبیر عربی ناحیه 1 کرج

شهرستان کرمان و کانون صنفی معلمان کرمان

1-   حسین رشیدی

2-  آقای باقری

دبیر خانه تشکلهای صنفی معلمان شمال و شمال غرب طی تماسی با جناب آقای اعلمی نماینده شجاع و مردمی تبریز از ایشان خواسته شد تا تلاش نمایند تا  این عزیزان حداقل با تلفن سلامتی خود را به خانواده های خود اعلام نموده و آنان را از نگرانی رهایی دهند در این بین جناب آقای علیرضا رضایی جانباز شمیایی و مبتلا به مرض دیابت بوده و باید از رژیم غذایی استفاده نمایند که خانواده این عزیز و مخصوصا فرزند دو ساله دختر ایشان تاکنون در فراغ پدر دو بار تب شدید کرده و هر دوبار به بیمارستان انتقال یافته . پدر و مادر پیر این فرهنگی مبارز به شدت نگران وضعیت جسمانی ایشان هستند .

منبع : گچ و دل فرهنگیان ایران

آخرین آمار انفصال شدگان

 ۱- قربان علی نیک عیش از ناحیه ی یک رباط کریم

۲- مختار اسدی ناحیه ۳ کرج

۳- غفار دیندار از قلعه حسن خان(شهر قدس)

۴- تیمور حسن پور از قلعه حسن خان(شهرقدس)

۵- محسن رامشک از ناحیه ی یک رباط کریم

۶- سید هادی عظیمی از دبیرستان خواجه حافظ شهریار

۷- محمد رضا سنجابی از ناحیه ی یک رباط کریم

۸- علی محمدی از ناحیه ی یک رباط کریم

همه ی این عزیزان با امضاء آقای یزدیخواه وبادستور وزیرمحترم آموزش و پرورش به مدت سه ماه که از ۱/اردیبهشت /۸۶ حکم قابل اجرا است مشمول انفصال گشتند.

منبع:گچ و دل فرهنگیان

 حکام انفصال خدمت  برای عزیزان شورای مرکزی کانون صنفی معلمان همدان به شرح ذیل صادر گردید.

۱- معلم ارشد نادر قدیمی سه ماه انفصال خدمت .

 ۲- معلم ارشد یوسف رفاهیت سه ماه انفصال خدمت .

 ۳- معلم ارشد یوسف زارعی سه ماه انفصال خدمت .

۴ - معلم ارشد هادی غلامی سه ماه انفصال خدمت .

یاد آور می گردد این چهار نفر به همراه ۴۵ معلم دیگر در تارخ ۱۹/۱/۸۶ در محل کانون صنفی معلمان همدان بازداشت شده بودند . که پس اعتراضات وسیع معلمین همدان جزء اخرین نفراتی بودند که ازاد گردیدند.

منبع: معلمان ایران

روزنامه اعتماد – به نقل از وبلاگ فریاد معلم

شیرزاد عبداللهی

گزارش سازمان مدیریت و برنامه ریزی و ارائه جدول های مقایسه یی حقوق و مزایای کارکنان آموزش و پرورش و برخی از سازمان های اجرایی دولتی واکنش گسترده یی را به دنبال داشت. در ارزیابی اولیه معلمان این گزارش را ناقص، مخدوش و فاقد روح علمی و کارشناسی دانستند. در نگاه اول این استنباط پیش می آید که گویا ارقام مندرج در جدول ها مربوط به حقوق و مزایای فعلی کارکنان دولت است. اما در بررسی عمیق تر معلوم می شود که قرار است در سال 86، احکام حقوقی جدید معلمان بر مبنای این ارقام صادر شود. مقایسه مزایای غیرنقدی و امور رفاهی کارکنان آموزش و پرورش با سایر کارکنان دولت از جمله بخش های غیرمستند این گزارش است. به نظر می رسد طرح افزایش پیشنهادی در چارچوب طرح پلکانی افزایش حقوق کارمندان است. این در حالی است که به گفته برخی از نمایندگان چنین طرحی فاقد مبنای قانونی در بودجه 86 است.

روز گذشته (2/2/86) مطبوعات به نقل از خبرگزاری مهر گزارش سازمان مدیریت و برنامه ریزی در مورد افزایش حقوق کارکنان دولت مشمول نظام هماهنگ پرداخت در سال 86 را منتشر کردند. این گزارش در شرایطی منتشر می شود که سرنوشت لایحه مدیریت خدمات کشوری که در بهمن 85، به تصویب نمایندگان مجلس رسید، همچنان مبهم است. در حالی که نمایندگان مجلس بر رفع ایرادات شورای نگهبان بر این لایحه و طرح مجدد آن پافشاری می کنند. رئیس جمهور در جدیدترین اظهارنظر خود در سال 86، بار دیگر از این لایحه انتقاد کرد و وعده داد که حقوق کارکنان دولت به صورت پلکانی معکوس افزایش می یابد. سیدکاظم دلخوش نماینده صومعه سرا روایت متفاوتی از افزایش حقوق کارمندان ارائه می کند. عضو کمیسیون 23 نفره بررسی لایحه مدیریت می گوید که نمایندگان مجلس، بحث افزایش حقوق مطابق فصول 10 و 13 و همچنین بحث پلکانی را از لایحه بودجه 86 حذف کرده اند و بند «ک» را جایگزین بند «ل» تبصره 19 کرده اند که براساس آن حقوق کارکنان متناسب با ضریب تورم افزایش می یابد. این همان روالی است که در سال های گذشته مرسوم بود. ادعای مخدوش دیگری که گزارش را از چارچوب کارشناسی خارج می کند، این ادعا است که گویا کارکنان آموزش و پرورش از لیسانس تا دیپلم، کار کمتری (تقریباً نصف کارکنان دستگاه های دیگر) انجام می دهند. اما تاسف بارترین بخش گزارش اشاره به تسهیلات برتر رفاهی معلمان از جمله خانه های معلم و استفاده از وام های 4 درصدی است. ارائه چنین گزارشی از سوی سازمانی که به دلیل موقعیت خاص آن در تدوین بودجه و سروکار داشتن با عدد و رقم باید مظهر دقت علمی و ارائه آمار و ارقام مستدل، صحیح و کارشناسی باشد، نشانه شتاب زدگی و ضعف کارشناسی این سازمان است.

یکی از معلمان لیسانس گروه 12، با جمع کردن ردیف های حقوق و مزایای جدول حقوق این گروه شغلی گفت؛ «کارشناسان و مدیران سازمان مدیریت حتی در جمع ساده ارقام دچار اشتباه شده اند، به عنوان مثال مجموع حقوق و مزایای دبیران لیسانس گروه 12، براساس ارقام جدول 419 هزار تومان است، نه آنگونه که سازمان مدیریت اعلام کرده 499 تومان. چنین اشتباهی پذیرفتنی نیست.

کدام دستگاه ها

معلمان می پرسند چرا از بین بیش از 50 دستگاه و سازمان و نهاد دولتی، حقوق و مزایای معلمان فقط با کارکنان ارشاد، بازرگانی، تعاون، دادگستری، محیط زیست و خبرگزاری های دولتی مقایسه شده است؟ وجه مشترک این دستگاه ها چیست؟ و چرا زیراکانه سازمان مدیریت را از مقایسه معاف کرده اند؟ اگر مبنای مقایسه کارشناسان، فرهنگی است، نزدیک ترین گروه به معلمان، هیات های علمی دانشگاه ها است. اگر براساس منزلت و موقعیت اجتماعی مقایسه صورت گرفته است، قاعدتاً معلمان را باید با گروه هایی مثل قضات و دیپلمات ها مقایسه می کردند. اگر مبنا وجه حاکمیتی دستگاه ها است، باید فرهنگیان را با کارکنان امور خارجه و وزارت اطلاعات می سنجیدند و اگر مبنا تعداد است، چرا معلمان را با سپاه و ارتش و نیروی انتظامی  مقایسه نکرده اند؟

معلمان نمی گویند

تقاضای معلمان برای پرداخت عادلانه حقوق، هرگز نافی ادعاهای دیگر گروه های اجتماعی نیست. علاوه بر این معلمان این نکته را روشن کرده اند که اعتراضی به حقوق های بالای کارکنان وزارتخانه هایی مثل نفت و اطلاعات و امور خارجه و... ندارند و خواستار کاهش حقوق آنها به سود خود نیستند. حرف معلمان این است که حقوق ما کم است و براساس شاخص های تورم بانک مرکزی قدرت خرید فرهنگیان در 30 سال گذشته به تدریج کاهش یافته است به گونه یی که امروز فرهنگیان به قیمت ثابت، یک سوم حقوق های فرهنگیان در سال 57 را دریافت می کنند. معلمان می گویند با حقوق های 200 تا 300 هزار تومانی امکان اداره زندگی یک خانواده را ندارند. معلمان هرگز رودرروی اقشار دیگر نخواهند ایستاد.

ویلاهای نور

داستان امور رفاهی معلمان در این جدول از خانه های معلم گرفته تا نرخ تسهیلات بهره وام مسکن داستانی پر آب چشم است. به طور تصادفی هیچ یک از دستگاه هایی که با آموزش و پرورش مقایسه شده اند، مزایای غیرنقدی یا امور رفاهی چشمگیری ندارند. کارشناسان سازمان مدیریت اگر سری به دایره رفاه و تعاون یکی از مناطق آموزش و پرورش تهران می زدند، قطعاً چنین قضاوتی نمی کردند. اکثر دستگاه ها و سازمان های دولتی در کنار دریای خزر و در شهرهای سیاحتی و زیارتی، ویلا ها و مهمانسراهای مجهزی دارند. از جمله سازمان مدیریت در ساحل زیبای نور مجتمعی تفریحی - ورزشی با امکانات خوب دارد که در همه ایام سال پذیرای کارکنان این سازمان است. اما معلمان در سفرهای سیاحتی خود یا در کنار پارک ها چادر می زنند یا در کلاس های درس لخت و عور مدارس با دستشویی های عمومی بیتوته می کنند. در چند شهر که خانه معلم آبرومندی دارند، جایی برای اقامت فرهنگیان معمولی وجود ندارد. معلمان با جیب خالی معمولاً علاقه یی به سفرهای سیاحتی ندارند و اگر چند سال یک بار دل به دریا بزنند، تهیه اتاقی با امکانات اندک کابوسی است که مسافرت را در کام آنها تلخ می کند.

 آیا این امکان وجود دارد که کارشناسان محترم ویلاهای مجهز سیاحتی سازمان مدیریت یا صدا و سیما را با خانه های معلم شهرستان ها و مدارس مقایسه کنند؟ من در اینجا ادعای دیگری مطرح می کنم و برای اثبات آن نیز سند دارم. حقوق و مزایای مستخدمان و آبدارچی های سازمان مدیریت از حقوق دبیران لیسانس گروه 12 آموزش و پرورش بیشتر است.اما پرداخت های نقدی و غیرنقدی (سکه ، برنج هاشمی، روغن، گوشت و مرغ تازه و...) کارمندان برخی دستگاه ها با حقوق ثابت کارمندان آموزش و پرورش برابر است. پرداخت تسهیلات وام مسکن با بهره 4 درصد نیز افسانه یی است که معلوم نیست از کجا آمده است؟ اولاً بیشتر معلمان به دلیل نداشتن پس انداز قادر به استفاده از تسهیلات خرید و ساخت مسکن نیستند و ثانیاً حتی اگر معلم 18 میلیون تومان وام بگیرد و ماهانه مبلغی حدود 230 هزار تومان قسط بپردازد سوبسید آموزش و پرورش تنها به سه میلیون تومان آن تعلق می گیرد، ثالثاً مبلغ یارانه وام مسکن معلمان ماهانه بین شش تا 12 هزار تومان است. رابعاً مدیران سازمان مدیریت می دانند که همین یارانه اندک 4 سال است که پرداخت نشده است.

معلمان مصداق آش نخورده و دهن سوخته اند. وام های کلان و بدون بهره را هیات های علمی دانشگاه، کارکنان بانک ها، کارکنان وزارت نفت و برخی ارگان ها و نهادها می گیرند و به معلمان تهمت استفاده از وام بدون بهره یا کم بهره می زنند

ساعت کار معلمان

در گزارشی آمده است که کارکنان آموزش و پرورش چه لیسانس و چه دیپلم کمترین میزان کار در طول یک هفته (18 تا 24) ساعت را دارند، اما تعداد ساعات کار دیگر دستگاه ها 44 ساعت در هفته است. اولاً این اظهارنظر غلط است. ساعت کار کارکنان این وزارتخانه متفاوت است. کارکنان اداری 44 ساعت، دبیران دبیرستان و راهنمایی 24 ساعت، مدیران و معاونان، دفترداران، متصدیان آزمایشگاه و کارگاه و کتابداران و سرایداران و خدمتکاران 36 ساعت و مشاوران مدارس 30 ساعت در هفته کار می کنند. ساعت کار معلمان ابتدایی هم 28 ساعت است ثانیاً اگر قرار بر مقایسه ساعت کار باشد باید به این نکته توجه کرد که نوع و کیفیت کار تعیین کننده ساعت کار است و کار معلمان باید با افراد هم سنخ خود مثل اساتید دانشگاه مقایسه شود. اینکه ساعت کار شاغلان در پست های آموزشی کمتر از کارمندان اداری است به ماهیت کار آنها مربوط می شود. معلم بخشی از کار خود را در منزل انجام می دهد و در کنار 24 ساعت حضور در کلاس درس اکثراً غیراستاندارد، دست کم 24 ساعت فعالیت های خارج از کلاس و تکمیلی دارد. مطالعه و تحقیق، طراحی سوال امتحانی، تصحیح اوراق امتحانی دانش آموزان در امتحانات ماهیانه، میان ترم، ترم و پایان سال و امور مربوط به لیست و نمره، بیش از ساعات موظف وقت دبیران را می گیرد.

 لابد کارشناسان سازمان مدیریت در مطالعات تطبیقی خود از ساعات و کیفیت کار معلمان در کشورهای توسعه یافته باخبرند. در کشور ژاپن یک معلم 44 ساعت در مدرسه حضور دارد، اما تنها 14 ساعت در کلاس درس به تدریس می پردازد و بقیه وقت معلم صرف امور فوق برنامه و مطالعه و تحقیق می شود. این را هم اضافه کنم که حقوق معلمان ابتدایی ژاپن با حقوق مهندس عمران، مهندس مکانیک و مدیران شرکت های خصوصی و دولتی برابر است. اگر آموزش و پرورش امکان فعالیت های تکمیلی معلمان در مدرسه را فراهم کند، معلمان از حضور تمام وقت در مدرسه استقبال می کنند اما تنها یک سوم ساعات کاری خود را در کلاس آن هم کلاس استاندارد حضور می یابند. در حال حاضر در بسیاری از مدارس حتی صندلی کافی برای نشستن معلمان وجود ندارد. کار معلمی در مدارس انباشته از دانش آموزان و در میان غبار غلیظ گچ به لحاظ استانداردهای بهداشتی تنها با کار معدنکاران قابل مقایسه است.

در همین رابطه بخوانید

نمایندگانی  که در مجلس شورای اسلامی خواستار استیضاح وزیر آموزش و پرورش هستند 26 مورد از ادله خود را برای استیضاح عنوان کرده اند که عبارتند از:

1 ـ منطبق نبودن عملکرد با اهداف و شاخص‌های قانون برنامه‌ی چهارم توسعه در موضوعات مرتبط با آموزش عمومی و به ویژه مواد 48 (بند ج) و 52 و 53 ؛

2 ـ مسلط نبودن وزیر بر امور وزارت‌خانه؛

3 ـ ضعف راهبردی در هدایت آموزش عمومی کشور؛

4 ـ کند شدن تحول در نظام آموزشی؛

5 ـ نقش ضعیف در استفاده از ظرفیت‌های دولت برای پیشبرد اهداف و برنامه‌های آموزش و پرورش؛

6 ـ کارایی ضعیف در تعامل اثربخش با نهادها و مراجع مرتبط با امور آموزشی، فرهنگی و اجتماعی؛

7 ـ انحراف از راهبرد مدرسه‌محوری در تعلیم و تربیت؛

8 ـ تمرکزگرایی و رویکرد سطحی به برنامه‌ها و فعالیت‌های آموزشی و پرورشی؛

9 ـ کم‌توجهی به ظرفیت‌ها و رهیافت‌های پژوهشی و کارشناسی در نظام آموزشی؛

10 ـ عملکرد ضعیف در پیشبرد اهداف و برنامه‌های آموزش‌های فنی، حرفه‌یی و مهارتی؛

11 ـ ضعف نظارت بر نظام ارزشیابی تحصیلی و محتوای امتحانات؛

12 ـ عملکرد ضعیف در صیانت از شان و جایگاه معلمان؛

13 ـ عملکرد ضعیف در پرداخت بهنگام معوقات و مطالبات قانونی فرهنگیان؛

14 ـ عملکرد ضعیف در پیگیری مسائل معیشتی معلمان و به ویژه عادلانه کردن نظام هماهنگ حقوق و مزایا؛

15 ـ کم‌توجهی به پیشکسوتان و فرهنگیان بازنشسته؛

16ـ سازماندهی نامناسب در به کارگیری معلمان و گردش نیروی انسانی در فرآیندهای استخدامی و بازنشستگی؛

17 ـ عملکرد ضعیف در حمایت و پیگیری برای تامین تسهیلات مسکن و امور رفاهی و فرهنگیان؛

18 ـ تغییرات گسترده در مدیریت‌های تخصصی و کارشناسان؛

19 ـ محقق نشدن برنامه‌ها و وعده‌ها به فرهنگیان، مردم و مجلس؛

20 ـ اجرای ناقص و ضعیف قانون احیای معاونت پرورشی؛

21 ـ تدابیر ناکارآمد در ایمن‌سازی مدارس و امکان برخورداری از تاسیسات متناسب با گازرسانی به مدارس و حوادث غیر مترقبه برای دانش‌آموزان؛

22 ـ ضعف عملکرد در امور پشتیبانی و ساماندهی ساختمان‌های اداری؛

23 ـ عملکرد ضعیف در ساماندهی بهداشتی مدارس؛

24 ـ نظارت‌های فنی بر احداث مدارس و تاخیر در مقاوم‌سازی متناسب با بودجه‌های مصوب؛

25 ـ نابسامانی در نظارت و امور مدارس روستاها و برخی از مناطق شهری؛

26 ـ نابسامانی در تدابیر و نظارت و مدیریت امور مالی و پشتیبانی.