به گزارش سرویس نگاهی به وبلاگ‌های خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در وبلاگ"مجله علمی کاشف فردا" به نشانی http://kashefe-farda.blogfa.com/ آمده است: یک ارتباط چشمی خوب کمک می‌کند تا مخاطب احساس آرامش بیشتری کند و در توانایی‌هایی کلامی شما نیز اعتماد به وجود می‌آورد.

ارتباط چشمی خود را (پیوسته) حفظ کنید؛ برای این کار باید آنقدر بر متن سخنرانی خود تسلط داشته باشید که فقط هر از گاهی نیاز به نگاه کردن به متن خود پیدا کنید.

چند چهره صمیمی را که به مضمون سخنان شما واکنش نشان می‌دهند، در بین حضار پیدا کنید و سخنرانی خود را با تمرکز بر روی آنان انجام دهید. در هر نوبت، ارتباط چشمی خود را چهار تا پنج ثانیه حفظ کنید و سپس به سراغ نفر بعدی بروید.

صحیح ایستادن نشان‌دهنده‌ی اعتماد به نفس است. محکم بایستید. حرکات بیش از حد ممکن است حواس شنوندگان را پرت کند. طبیعتا در هنگام ایستادن دستان خود را در کنار بدن قرار می‌دهید. برای تاکید بر روی نکات مهم، از حرکاتی استفاده کنید که آهسته و دقیق و در عین حال طبیعی باشند.

به عاداتی که ممکن است داشته باشید، توجه کنید؛ عاداتی مثل دست روی دست انداختن، تکیه دادن به دیوار یا با خودکار به جایی زدن. این کارها نیز می‌تواند حواس مخاطبان شما را پرت کند یا به آنها بگوید که شما (نسبت به موضوع) بی‌علاقه یا اینکه دستپاچه‌اید.

سخنرانی خود را در مقابل آینه تمرین کنید تا نحوه اجرا و حرکات بدن خود را بررسی کرده و در صورت لزوم آنها را تغییر دهید. شیوه‌های متفاوتی را مورد آزمایش قرار دهید تا در مجموعه حرکات و ژست‌های خود به آن هماهنگی که با آن احساس راحتی می‌کنید، برسید و همان را در برابر حضار به کار ببرید.

وجود صمیمیت در حالت و حرکات چهره‌ کمک می‌کند تا رابطه‌ای گرم و مثبت با مخاطبان خود به وجود آورید. خنده‌ای که شما به چهره دارید به مخاطب می‌فهماند که شما هم یک انسان و (در نتیجه) قابل اعتمادید، و بدین ترتیب به آنان این فرصت را می‌دهد که نظرات شما را بپذیرند.

حالت چهره‌ شما (در حقیقت) بیانگر حال و هوای سخنان شماست و مخاطبتان را (در سخنرانی) درگیر می‌کند.

انتخاب خوب لباس کمک می‌کند تا برای مخاطب خود احترام قایل شوید. قبل از حضور در محل سخنرانی، نظر دیگران را در رابطه با نحوه انتخاب لباس و نیز تناسب آن با مناسبت مربوطه جویا شوید.

گاهی آهنگ و لحن کلام اثری به مراتب قوی‌تر از محتوای آن دارد. با تمرین کردن، احساس و انرژی را به صدای خود بیفزایید...

به نقل از دانش نیوز 

احتجاج امامان شیعه خصوصا امام جعفر صادق(ع) در زمان خود با بی خدایان گواهی بر این مسئله است.

بی خدایان چه کسانی هستند؟

به کسانی می گویند که به وجود خدا یا خدایان اعتقادی ندارند. در نتیجه به وجود روح و فرشتگان و شیطان و غیره هم اعتقادی ندارند و آنرا خرافه می دانند. این گروه دو دسته اند:

 دسته ای اول اصلا به وجود خدا هیچ نوع اعتقادی ندارند. که به آنها آتئیست می گویند.

دسته دوم هم می گویند، نمی توان فهمید که خدایی وجود دارد و اگر هم خدایی وجود داشته باشد قابل اثبات نیست. که به این گروه آگنوستیک می گویند.نتیجه عقاید این دو گروه همان خدا ناباوری است.

اما سوال  این است که چه در صدی از جمعیت جهان خدا را قبول ندارند؟ آیا در این مورد تحقیقی صورت گرفته است؟

تاکنون اشخاص مختلفی در مورد میزان اعتقاد به خدا در جهان دست به تحقیق زده اند. اولین آنها شخصی به نام لوبا است که یکبار در سال 1916 و بار دیگر در سال 1933دست به تحقیق آماری در این رابطه زد. براساس این تحقیق حدود 6/5 درصد در سال 1916 و 5/4 درصد در سال 1933 از مردم جهان به خدا اعتقاد نداشتند. و حدود 15درصد نیز علیرغم اعتقاد به خدا، بی دین بودند یعنی هیچ دین زمینی یا آسمانی نداشتند.

همچنین لوبا در سال 1916 تحقیقی مشابه ای در میان دانشمندان انجام داد. که میزان اعتقاد به خدا در بین آنها 40 درصد بود و 60 درصد آنها به خدا اعتقاد نداشتند.(این تحقیق از بین 1000دانشمند در رشته های مختلف انجام شده بود) و بیشترین بی اعتقادی در بین فیزیک دانان و ریاضی دانان و کمترین آنها در بین روان شناسان  بوده است.

تحقیقات لوبا را در سال 1996 دو محقق دیگر به نام های پرفسور تاریخ علم به نام لارسون و دیگری خبرنگاری به نام ویتهام ادامه دادند. نتایج تحقیقات این دو نفر نشان می داد که در طول 80 سال گذشته اعتقاد دانشمندان به خدا تغییر نکرده است. در حالیکه لوبا پیش بینی کرده بود که با افزایش و گسترش علم در جهان بی اعتقادی به خدا هم سیر صعودی به خود خواهد گرفت اما با وجود اینکه دانشمندان سال 1996 بیشتر از دانشمندان سال 1916 می دانستند اعتقاد به خدا تقریبا ثابت مانده بود. و این چیزی بود که آنها نتوانستند جواب قانع کننده ای به آن بدهند.

همچنین تحقیقات مختلفی در بین دانش آموزان صورت گرفته است تا به این مسئله پاسخ داه شود، آیا بین هوش آنها و بی اعتقادی به خدا همبستگی وجود دارد یا نه؟

 برخی از این تحقیقات نشان می دهد که افراد باهوش تر آمادگی بیشتری دارند تا خدا انکار کنند.

مثل هیلدین کارل سون 1933 و  یونگ دوستین 1966و فلیک 1980 و کسان دیگر.

***

بی خدایان علیرغم عقاید شان امروزه در این زمینه کتاب ها و مقالات زیادی منتشر نموده اند و همچنین وب سایت های مختلفی در این زمینه در حال فعالیت هستند برخی از شما هم ممکن است مایل باشید از آن اطلاع پیدا کنید اما نویسنده توصیه می کند اگر خدا باور و مذهبی هستید ولی ایمان راسخ ندارید در مطالعه آثار آنها محتاط باشید چون مجبور می شوید از نو هویت سازی کنید و انرژی زیادی را صرف بهسازی عقاید تان کنید و احتمالا در جامعه سنتی خود دچار تضاد و سردر گمی فکری می شوید.

 صرف نظر از حکومت، مردم ما اصولا انسانهای دینی و اعتقادی هستند و باورهای مذهبی در عمق ضمیر ناخود آگاه آنها ریشه دوانده است. 

ظهور انقلاب اسلامی در سال 57 باعث تشدید اعتقادات و سواد مذهبی اکثریت جامعه شد به حدی که نسل انقلاب نسلی باسواد مذهبی بالا هنوز در جامعه تاثیر گذار است. این نسل گرچه تاکنون نقشی هدایت گرانه داشته است. اما اکنون اکثر آنها در حال پیر شدن هستند و حوصله و گستاخی های نسل کنونی را ندارند. نسلی که خود هم نمی داند چه می خواهد.

با سپری شدن روزهای داغ انقلاب و بروز مشکلات اقتصادی و سیاسی و گسترش روز افزون مشکلات  اجتماعی و دسترسی افراد جامعه خصوصا جوانان به ماهواره و اینترنت و موبایل و ... اعتقادات، باورها و سواد مذهبی هم روزهای داغ خود را پشت سر گذاشت و امروزه گرچه دانش آموزان به باورهای مذهبی- اسلامی احترام می گذارند و آن را مقدس می شمارند اما سواد مذهبی ندارند.

به عنوان مثال، اکثر دانش آموزان (علیرغم این که در کتاب های خود خوانده اند) فرق بین امام و پیامبر را نمی دانند. وقتی از آنها پرسیده می شود که آخرین پیامبر خدا چه کسی است بسیاری می گویند حضرت مهدی (عج) و یا وقتی گفته می شود (تعمدا) حضرت علی (ع) چندمین پیامبر خداست اکثر آنها(حتی در دبیرستان) می گویند اولین پیامبر خداست.

تازه این نوع معارف راحت و پیش پا افتاده هستند اما دین اسلام سرشار از معارف گوناگون ( برای نیاز های عادی هر فرد)است که دانش آموزان هیچ اطلاعی از آن ندارند و کمتر دانش آموزی حتی در دبیرستان بتواند فروع دین را نام ببرد و یا اصول دین را توضیح  دهد و جود دارد.

طبق بررسی های متعدد انجام شده در مقطع دبیرستان بیشتر دانش آموزان نماز نمی خوانند و یا برخی اصلا اعتقادی به آن ندارند. برای اثبات این قضایا لازم نیست زیاد به خود زحمت دهیم فقط کافی است هنگام تعطیلی دبیرستان های دخترانه، موهای به عمد بیرون داده شده دخترها نگاه کنید. آیا آنها به حرمت این کار واقفند؟ آیا این را می دانند که، از نظر اسلام اگر یک تار موی زن بیرون باشد گناه محسوب می شود؟

 ویا به تعداد شرکت کنند گان اختیاری نماز جماعت مدارس نظری بیافکنید. برخی از دانش آموزان در مقابل این پرسش که چرا در نماز جماعت شرکت نمی کنید می گویند آقا ما تا کنون نماز نخوانده ایم و یا آقا مگر زوریه.

همچنین اگر به قاریان قرآن مدارس  توجه کنید تعجب می کنید. یک دهه پیش هنگام بر گزاری مراسم آغازین قاریان آنقدر زیاد بودند که مجبور می شدیم نوبت بندی کنیم. تازه بیشتر آنها درسطح بالا قرآن قرائت می کردند. اما امروز باید دنبال قاری قرآن بگردیم آنهم نه صوت خوبی دارند و نه صحیح می خوانند. ویا در مسابقات قرائت قران کسی  پیدا نمی شود، شرکت کند و کسانی هم که شرکت می کنند اصلا قرائت قرآن بلد نیستند.

راستی در یک جامعه دینی چگونه ممکن است ما شاهد این مسائل باشیم؟ آیا دین فقط در شکل ظاهری حکومت ماست  یا در قلوب مردم. اگر باید در قلوب مردم باشد پس این نمود ها و مصداق ها چه هستند؟ پس چرا دانش آموزان در بطن حکومت دینی و زیر سایه رسانه ها و جراید حد اکثر کنترل شده  با آموزش و پرورش اسلامی اینگونه تربیت می شوند؟

 ما باید از موارد فوق و بسیاری از موارد دیگر پیام های زیادی دریافت کنیم که برای ما می تواند هم هشدار دهنده و هم عبرت آمیز باشد.

البته نباید چنین وضعیتی را جدا از تحولات اجتماع بدانیم بلکه وضعیت فکری و  روانی دانش آموزان هم جزئی از واقعیت های جامعه و همراه با آن به پیش می رود و در این روند حتی متولیان مدارس هم با تحولات جامعه  همسو هستند گرچه مدارس نقاب رسمی و حکومتی به چهره دارند.

شاید گفته شود پس این کتابهای «بینش اسلامی و دین و زندگی» برای  چه طراحی و تالیف شده اند و معلمان دینی و امور تربیتی در مدارس چکار می کنند؟

در پاسخ باید گفت :  کتاب های دینی نمی توانند کار کردهای واقعی خود را داشته باشند. چون:

 اولا دانش آموزان آن را جزء کتاب های درسی قلمداد می کنند نه به عنوان کتابهای که باید از آن روش زندگی دینی آموخت.

 ثانیا آنرا یاد می گیرند تا نمره بگیرند. نه به آن عمل کنند.

ثالثا در آموزش آن نوعی اجبار احساس می کنند

رابعا این کتاب ها می خواهد در شرایط خشک و نا همگن کلاس اطلاعات را ارائه دهند و هیچ نوع  شور و عشقی در میان نیست.

با بیان موارد فوق نقش معلمان دینی هم تضعیف خواهد شد. آنها در واقع  با یک سیستم غلط آموزشی و تربیتی مواجه هستند و کاری هم نمی توانند بکنند.علاوه بر آن زیر بنای تربیت دینی دانش آموزان در خانواده ها پایه گذاری می شوند و نقش خانواده در تربیت فرزندان مهمتر و مقدم تر از مدارس است  و از طرف دیگر معلمان دینی و نیروهای امور تربیتی با موج عظیمی از تحولات فرهنگی جامعه روبرو هستند که نمی توانند آنرا تغییر دهند تحولاتی که طبق آن ارزش ها و نگرش ها و اعتقادات جامعه طوری تغییر پیدا می کنند که با فرهنگ زمینه ای مدارس در تضاد است.

اما این را هم نباید فراموش کنیم که تحولات  و تغییرات جامعه معلمان را هم به عنوانی جزئی از جامعه، تحت تاثیر قرار داده و باعث تغییر در عملکرد ها و نگرش های آنها می شود و آنها را بی انگیزه می کند. در این میان وضعیت ناعادلانه اقتصادی معلمان و عملکرد سیاست مداران و سقوط منزلت اجتماعی معلمان هم به آن دامن می زند.          

شیرزاد عبداللهی

اعتماد : در تقویم ها 12 اردیبهشت به نام روز معلم ثبت شده است، روز شهادت استاد مطهری. اما 12 اردیبهشت یادآور مناسبت دیگری هم هست که نه در تقویم ها ثبت شده و نه مقامات رسمی از آن سخنی به میان می آورند.

سال 83 در آستانه روز معلم مشغول تهیه گزارشی به این مناسبت بودم. حیفم آمد یادی از معلم شهید ابوالحسن خانعلی نکنم که 12 اردیبهشت سال 40 در اجتماع معلمان در میدان بهارستان به ضرب گلوله یک افسر پلیس به قتل رسید. بی اختیار این شعر را زمزمه می کردم؛

یاد آر ز شمع مرده یاد آر

همکار شهید ما در گورستان ابن بابویه آرمیده است. می دانستم یاد خانعلی در روز شهادت مطهری ممکن است منشاء سوءتفاهم شود. قبلاً هم شنیده بودم که خانواده شهید مطهری از کیفیت برگزاری این روز اظهار نارضایتی کرده اند. به علی مطهری فرزند استاد تلفن کردم. محور گفت وگو این بود؛ آیا گرامیداشت خاطره ابوالحسن خانعلی دبیر فلسفه دبیرستان جامی تهران که درست 18 سال قبل از شهادت استاد مطهری، در تظاهرات صنفی معلمان در میدان بهارستان به شهادت رسید، را در روز معلم جایز می دانید؟ آقای علی مطهری پاسخ داد (نقل به مضمون)؛ «اگر خانعلی معلمی مسلمان و حق طلب بوده، اشکالی ندارد. انسان ها هر یک در پیشگاه خداوند مرتبه و جایگاه خودشان را دارند.»

متاسفانه سال هاست برگزاری روز معلم جنبه رسمی و اداری یافته است. هر سال ستاد مرکزی بزرگداشت در وزارتخانه تشکیل می شود. معلمان نمونه با سازوکاری بوروکراتیک برگزیده می شوند. مقامات سخنرانی های شورانگیزی در وصف مقام معلم می کنند. در این آیین ها معلمان صرفاً شنونده اند و کسی نمی داند در قلب این موجود نازنینی که او را بر جایگاه پیامبران می نشانند چه غوغایی برپاست. چند سالی است گفتمان مسلط در آموزش و پرورش گفتمان معیشت است. مهم نیست که از نظر مقامات محور آموزش و پرورش یک روز دانش آموز است و روز دیگر معلم و گاهی کتاب و گاهی برنامه و... مهم نیست که مقامات چندین ستاد برای تحول و تبیین فلسفه و سند ملی تشکیل داده اند. از نگاه معلمانی که عقربه حقوقشان بر محور ماهیانه 300 هزار تومان می چرخد، محور آب است و نان و مسکن. معلم به جای توجه به شاخص های آموزشی چشم به شاخص تورم دوخته است و قیمت هایی که ترمز بریده اند. در دفتر مدرسه هر روز بحث گرانی و تورم با غصه و دلهره چاشنی نان و پنیر معلمان است. بی خانه ها امید خود را برای خانه دار شدن به کلی از دست داده اند. قیمت نان، برنج، کرایه خانه، گرانی، کرایه تاکسی، قیمت گوشت و مرغ، شهریه فرزند دانشجو و... ذهن معلم را آنچنان انباشته که دیگر جایی برای تفکر درباره مسائل آموزشی باقی نگذاشته است. علی احمدی در دوره سرپرستی سه ماهه اش هرجا که رفت و از تحول در آموزش گفت از معیشت و آب و نان شنید و سرانجام در شهرستان دیلم بغضش ترکید و با لحنی عصبانی گفت؛ هر جا می روم شما از آب و نان می گویید پس کی از آموزش بگوییم؟ و معلمان دیلمی به قهر مجلس را ترک کردند. علی احمدی فهمید که تند رفته است. با توپ و تشر نمی شود. با ناز و کرشمه هم مقدور نیست. باید فکری اساسی کرد. صاف و ساده با حقوق 300 تا 400 هزار تومانی که 80 درصد معلمان در این گروه درآمدی قرار دارند نمی توان یک خانوار شهری را اداره کرد. مهم نیست آقای مصری خط فقر را در کدام سطح ترسیم می کند. با حقوق زیر 700 هزار تومان می شود زیست اما نمی شود زندگی کرد. معلم می خواهد زندگی کند.معلم خودش را با قاضی و استاد دانشگاه و کارشناسان وزارتخانه ها مقایسه می کند و از این همه فاصله قلبش به درد می آید. اگر تا حالا دلش را به لایحه مدیریت خدمات خوش کرده بود حالا می بیند که وزارتخانه ها و گروه های اجتماعی یکی یکی از شمول این قانون خارج می شوند و علی احمدی هم در مصاحبه سه شنبه شب خود صریح و آشکار گفت خیلی به این قانون امید نبندید. معلمان بر سر گوری شیون می کنند که اصولاً مرده یی در آن نیست. محمود فرشیدی اولین وزیر کابینه اصولگرای محمود احمدی نژاد با انبانی از وعده های رفاهی و معیشتی قدم به ساختمان خیابان قرنی گذاشت. او وعده داد قدرت خرید معلمان را دو برابر خواهد کرد. چند ماه که گذشت اول به نجوا و بعد با فریاد گفت من چاه نفت در اختیار ندارم. سال ها است در این ملک همه راه ها به چاه نفت ختم می شود. اما گویی چیزی در فرمول های اقتصادی تغییر کرده است. هر چه درآمدهای نفتی بیشتر می شود، تنگنا ها افزون تر و سفره ها خالی تر و غول تورم فربه تر می شود. حالا هم علی احمدی با وعده لیزینگ و پرداخت مطالبات معوقه وارد میدان شده است. هر کسی چند روزه نوبت اوست.

آموزش نیوز

در همین رابطه :

انتظارات فرهنگیان از آموزش و پرورش

30 راهکار ‌احمدی برای ارتقای منزلت فرهنگیان

عشق با دانش متمم می شود                                   هر که عاشق شد معلم میشود

عکس از صدای معلم

روز معلم را به همه معلمان عزیز تبریک میگویم

 آقای علی احمدی تاکید به اجرای نظام  هماهنگ پرداخت حقوق توسط فرهنگیان را، قابل توجه ندانست و گفت: تا آنجایی که ما اطلاع داریم اجرای نظام هماهنگ پرداخت هم نمی تواند تغییرات قابل توجهی را در وضیعت معیشت فرهنگیان ایجاد کند.

آقای احمدی یکی از اهداف اجرای بازنشستگی زود هنگام فرهنگیان را خروج نیروهای بی انگیزه و فرسوده و ورود نیروهای جوان و باانگیزه به آموزش و پرورش دانست و گفت: سیاست خروج نیروهای بی انگیزه و جذب نیروهای با انگیزه و به روز در دستور کار ماست.اما ایشان فراموش کردند به این مسئله اشاره کنند که جذب نیروهای باانگیزه با شرایط فعلی آموزش و پرورش چگونه امکان پذیر است؟ آیا نیروهای جوان تحصیل کرده و باانگیزه می توانند با حقوق و مزایای آموزش و پرورش بسازند؟ و آیا اگر وارد آموزش و پرورش شدند آنها هم همچنان با انگیزه خواهند بود؟ مسلما، سیستمی که نیروهای فعلی خود را بی انگیزه می کند نیروهای تازه وارد را هم پس از مدتی بی انگیزه خواهدکرد.

همچنین آقای علی احمدی گفت: تعداد نیروهای آموزش و پرورش آنقدر زیاد هستند که دیگران وحشت می کنند وارد عرصه آن بشوند. گویا منظور وی این بوده است که افزایش حقوق معلمین می تواند منجر به افزایش نقدینگی و تورم در جامعه شود. اما بهتر بود به این مسئله هم توجه میکرد که تعداد پرسنل نیروهای انتظامی و ارتش هم زیاد  هستند پس چرا در مورد آنها این مسئله صدق نمی کند؟

آقای علی احمدی باز هم سعی کرد شنوندگان را به سوی داشتن دغدغه فرهنگی سوق دهد نه پرداختن به دغدغه های معیشتی و مادی. اما گریز ما از یک واقعیتی به نام دغدغه اصلی فرهنگیان را نمی شود با این شیوه های تصنعی و صوری و فرار از واقعیت مدفون کرد.  

واقعیت این است که بیشتر معلمین در سطح نیازهای اولیه خود به سر می برند پس چگونه اینها می توانند به نیازهای برتر خود قکر کنند. و چگونه می توانند تربیت کنند. شاید تربیت آنها اکنون یک بازی و تصنعی است. با این وجود آنها چگونه می توانند با کمک مسئولین تغیرات بنیادین در سیستم آموزش و پرورش بوجود بیاورند؟

شاید این تغیرات بنیادین نه توسط معلمین، بلکه توسط نیروهای غیبی صورت خواهد پذیرفت. و به نظر نویسنده سخن گفتن از تغییرات بنیادین درآموزش و پرورش، بدون پرداختن به مشکلات عدیده فرهنگیان یک لفاظی و نا اگاهی و از پیش شکست خورده است.

یکی از عوامل مؤثر در نشاط دانش آموزان وضعیت فیزیکی کلاس می باشد. فضای فیزیکی شامل رنگ، نور، چینش نیمکت ها، تهویه و تعداد دانش آموزان است.

الف) رنگ:

مطالعات و تحقیقات دانشمندان نشان می دهد رنگ ها همان گونه که بر روح و روان آدمی تأثیرات گوناگونی به جای می گذارند، جسم او را نیز تحت تأثیر قرار می دهند. محققان بر این باورند که هر یک از رنگ ها فواید خاص درمانی محسوسی برای بدن انسان دارند و در این باره گزارش های متعددی مبنی بر استفاده های موفقیت آمیز از رنگ در درمان بسیاری از بیماری های فیزیکی دریافت کرده اند. برخی از دانشمندان حتی معتقدند تمایل ناخودآگاه ما به یک یا چند رنگ خاص می تواند نشانه ای از نیازهای بدن ما در جهت ترمیم خود باشد. اطلاع از خواص درمانی مختلفی که به هر یک از رنگ ها نسبت داده شده است می تواند کمک شایانی به انتخاب صحیح آنها هنگام تهیه لوازم و طراحی دکوراسیون فضاهای مختلف مدرسه باشد.

به عنوان مثال رنگ نارنجی رنگ گرم و صمیمی است. نارنجی پرتوهای شادی آفرینی از خود ساطع می کند که موجب رفع خستگی است. یا رنگ سبز که انرژی زا و آرامش بخش است به طوری که اضطراب را از انسان دور می کند و موجب رفع تنش و گرفتگی های عضلانی می شود. به خصوص این که سبز رنگی ایده آل برای فضاهایی است که در آنها تمرکز و آرامش مورد نیاز است.

ب) چینش نیمکت ها:

برای ارتباط و تعامل بیشتر دانش آموزان با یکدیگر و همچنین ارتباط مؤثر و چهره به چهره معلم با دانش آموزان می بایست نیمکت ها طوری چینش شوند که این مهم محقق گردد. علمای تعلیم و تربیت بهترین روش چینش صندلی ها را به صورت دایره ای یا «U» شکل پیشنهاد می کنند، خصوصاً در درس هایی که نیاز به بحث و بررسی، فعالیت های گروهی برای حل یک مسئله و یا انجام آزمایش و یک پروژه می باشد. در این صورت تعامل و ارتباط به شکل صحیح انجام پذیر خواهد بود. این امر باعث می گردد تمامی دانش آموزان درگیر آن فعالیت شوند و حالت انفعالی و خستگی در آنها به وجود نیاید.

ج) تهویه و تعداد دانش آموزان:

تهویه هوا باعث می شود به صورت مستمر هوای تازه و پر اکسیژن در کلاس در جریان باشد و تنفس راحت تر انجام گردد، در نتیجه نشاط و سرزندگی به وجود می آید و حالت رخوت و کسالت از دانش آموزان دور می شود، ضمن آن که تعداد دانش آموزان باید به خصوص نسبت به مساحت و فضای موجود متناسب باشد.

● ابزار تشویق:

تشویق جلوه ای از تحسین و تقدیر و نوعی تأیید برای فرداست، در سایه آن شوقی در آدمی پدید می آید که به رفتاری معین اقدام کرده و آن را مکرر می سازد.

به طور کلی در تعریف تشویق می توان گفت: تشویق عامل وادار کننده است که به انسان نیرو و انرژی می دهد، شخصی که تشویق می شود از کار و زحمت خود احساس رضایت و خشنودی می کند و این رضایت خاطر است که جلوی خستگی و بی میلی او را می گیرد.

تشویق و تحسین مایه تقویت روح است وحس اعتماد را در فرد به وجود آورده و استعدادهای فرد رشد کرده و توان درونی اش به فعلیت درمی آید.

حاصل تشویق ممکن است فایده ای برای آدمی نداشته باشد، ولی همین خودپسندی فرد را امتناع می کند و به او اطمینان می دهد که عملش عاقلانه و مورد تأیید بوده است در نتیجه موجب دلگرمی و نشاط او می شود.

● خواب کافی:

خواب از جایگاه بسیار مهمی در زندگی ما برخوردار است. خوابیدن مثل تغذیه کار غریزی است و هر یک از این دو جزیی از غریزه بقاء است.

اهمیت استثنائی خواب علیرغم این که ما به آن بی توجه هستیم، از هر زاویه ای که آن را مورد بررسی قرار دهیم و ازهر جنبه زندگی که به آن مربوط می شود بنگریم، یک واقعیت است. خواب ناکافی از جهت های مختلف بر انسان عواقب سوء می گذارد.

از نظر جسمی در صورت بی خوابی، بیماری های مزمن نیز گسترش می یابد، تغییراتی نیز در فرمول خون به وجود می آید که در درازمدت سبب پیدایش کم خونی می گردد و حالت کسالت همراه با خستگی دایمی و فزاینده و یک حالت تنبلی که به خوبی نمی توان آن را توجیه کرد، تولید می کند. علاوه بر این بدخوابی نه تنها باعث خستگی می گردد، بلکه نیروی جسمی را نیز کاهش داده و عمل گوارش را مشکل تر و کندتر می سازد و عملکرد حواس نیز مختل می شود.

دانش آموزانی که خواب کافی نداشته باشند، عصبی، نگران، ناپایدار و سپس مضطرب شده و از مرحله روانی شدید به مرحله کوفتگی و خستگی می رسند.

مسلماً در این بدخوابی ها، دوره های طبیعی و بیولوژیک همراه، با تناوب هایی از شدت و ضعف نیز وجود دارد، ولی چون خواب از کیفیت و کمیت بدی برخوردار است آنها را تشدید کرده و از کاهی کوه می سازد. شخص کم خواب دائماً دچار ناراحتی روانی می شود. چنین فردی خصایص بسیار با ارزش خود یعنی دوراندیشی را از دست می دهد. براثر بی خوابی روزبه روز بر افسردگی کودکان افزوده می شود و مشکلات دیگری در این زمینه عارض آنها می گردد، از جمله کم اشتهایی، ضعف انرژی، مشکلات روحی، کناره جویی از دوستان و فعالیت ها، احساس بی ارزش بودن و اندوهگینی می کنند.

همچنین اهمیت دادن به هدف در آموزش وتقویت انگیزه درونی از جمله عوامل ایجاد نشاط در دآنش آموزان است.

منبع: خلاصه ی از مقاله آقای حسین برومنددر روزنامه کیهان

نگاهی متفاوت به پدیده هایی که سایر مردم نیز آنها را می نگرند.(آلبرت رنت گیورگی).

ارتباط چیزها یا آرایی که قبلا با یکدیگر ارتباطی نداشتند.

خلاقیت= دانش + تجربه + بینش کودکانه

خصوصیات افراد خلاق:

1- خود باوری مثبت: باور داشتن کارایی و توانائیهای خود.

2- کنجکاوی: پرسیدن و ابراز علاقه به موضوع های گوناگون.

3- ابراز عواطف درونی: خودش جوش بودن، قوه شهود داشتن.

4- خطر پذیری: ماجرا جو بودن، شهامت داشتن، باز بودن ذهن.

5- تفکر مستقل: پروراندن ایده های مستقل از گروه و دفاع از آنها.

6-  تحمل ابهام: میل به مسایل پیچیده و اسرار آمیز، نوگرایی و داشتن انرژی فراوان.

7- شوخ طبعی: تحلیل رویداد ها با شوخ طبعی، بازی با ایده ها.

8- انعطاف پذیر بودن: دیدگاههای گوناگون در باره یک موقعیت یا شئ.

9- ابتکار:  بی همتایی، ایده های جدید یا غیر معمول.

10- ارزیابی: نقادانه اندیشیدن.و قضاوت در مورد مناسب بودن آنها.

11- تغییر : خلق معنی و کاربرد ها جدید برای یک ایده.

12- پشتکار: فایق آمدن بر موانع و حرکت به سوی اهداف.

13- بسط و گسترش: افزودن به ایده ها و گسترش آنها.

14- تخیل: استفاده از صور خیال، شکستن مرزها، بازی با ایده ها.

موانع پرورش خلاقیت:

برخی از رفتارها و اصطلاحات و برخوردها ممکن است مانعی برای بروز خلاقیت باشد و یا نشانه ای بر نبود خلاقیت است.

احمق نباش، جدی باشیم، مسخره است، ساکت باش، مدیر از آن خوشش می آید، عمل گرا باشیم، تو که باید از این بهتر بدانی، این مشکل ماست، قبلا آن را امتحان کردیم و موفق نبود، بچگانه است، نتیجه ای ندارد، اینقدر شلخته نباش، راه سنتی ایمن تر است، جزو تکالیف نیست، ایده خوبی است اما...، لابد مشکل داری.

نمونه ای از تفکرات منفی که باید برای رسیدن به خلاقیت، آنها را کنار گذاشت:

عیب جویی و خرده گیری از دیگران، طفره رفتن و اجتناب از موقعیت ها، غرولند و شکایت از روزگار، بی نظمی در کارها، عصبیت و لجبازی و انتقام از دیگران، سرزنش و طعنه زدن و مدارا نکردن، احساس ناتوانی و غم و اندوه داشتن، بی ارزشی، نا امیدی در امور زندگی، بی احترامی و استفاده از واژه های اهانت آمیز.

منبع: بر گرفته و خلاصه ای از جزوه ضمن خدمت.

 نداشتن اعتماد به نفس  نشان می دهد که فرد دچار خود کم بینی است. البته برای داشتن اعتماد به نفس لازم نیست که ما از هر نظر کامل و بدون نقص باشیم و زندگی ما سرشار از پیروزی و موفقیت باشد. ای بسا افرادی که نقص زیادی را در زندگی خود تجربه کرده اند اما اعتماد به نفس دارند. بر عکس، افرادی نیز پیروزی ها و موفقیت های زیادی در زندگی داشته اند اما اعتماد به نفس ندارند.

 به نظر می رسد که افراد با سواد و آگاه زودتر می توانند خود را تحقیر کنند و زودتر می توانند به نواقص و شکست های خود پی ببرند.گرچه این مسئله می توانند آنها را تهدید کند، اما آنها برای غلبه به مشکل خود توانا تر هم هستند.بنابراین با آگاهی از نداشتن اعتماد به نفس  و همچنین، داشتن خود آگاهی و خودشناسی می توانند خود را درمان کنند.

محور اساسی داشتن اعتماد به نفس، احترام به خود و با ارزش و توانا دیدن خود است، که در صورت تحقق، عّزت نفس انسان افزایش پیدا می کند و انسان به اعتماد به نفس دست پیدا می کند. داشتن اعتماد به نفس انسان را آرام و او را شجاع می کند و او میتواند خوب حرف می زند و احساسات خود را بیان کند و احساس حقارت نکند. و بر اوضاع بهتر تسلط پیدا کند.

***

روش های زیر می تواند اعتماد به نفس را افزایش دهد:

1. تصویر انسان موفق و پیروز را در ذهن خود حک کنید و اجازه ندهید که آن محو شود. چون این به نفع شماست و شما اینگونه بزرگ می شوید.

2. فکر منفی به ذهنتان راه ندهید.این دشمن شماست. گرچه فکر کنید واقعیت دارد.

3. مسائل و موانع را در ذهنتان بزرگ نکنید. بلکه آنها را بی ارزش بشمارید.حقیقتاً هم امور دنیا بی ارزش و کوچک هستند و انسان خود، آنها را بزرگ می کند شما باید به این مسئله ایمان داشته باشید.

4. تحت تاثیر پیروزی و موفقیت دیگران قرار نگیرید و سعی نکنید مثل دیگران باشید چون هر کس منحصر به فرد است. و ظاهر آنها شما را فریب ندهد. ای بسا ممکن است آنها سرشار از نا آرامی باشند.

5.با خدا باشید و به کمک و یاری او ایمان داشته باشید.و مطمئن باشید که او با شماست و شما را به حال خود رها نخواهد کرد.

6. به تواناییها و قدرت خود ایمان و اعتماد داشته باشید و برای به ظهور رساندن آنها تلاش کنید.

7.در مقابل دیگران تکبر و غرور نداشته باشید و خود را آزاد و رها کنید و هیچ ابایی نداشته باشید که با دیگران مردانه و با گذشت برخود کنید.

8. اگر مشکل حاد روحی و روانی دارید و نمی توانید خود را جم و جور کنید و فکرتان  به جایی نمی رسد با یک مشاور متخصص و امین مشورت کنید و از او یاری بطلبید   .

9. از هر چیزی که می ترسید بر آن غلبه کنید.فرار از ترس ممکن است  که به مشکلی از مشکلات ما بیفزاید. حضرت علی (ع) می فرماید: اگر انسان روزی بر یک ترس غلبه نکند، زیان دیده است.

10. از تنبلی دوری کنید، و وظیفه ی خود را آنگونه انجام دهید که در شما احساس رضایت درونی به وجود آید. گرچه نتیجه ی مورد نظر حاصل نشود.